Wydawnictwo Znak - Strona 3 z 39 - RECENZJE DROPSA KSIĄŻKOWEGO

„Boże, Beata!” – Mateusz Glen

Mateusz Glen/Ta Jedna Ciotka, Boże, Beata!, Wydawnictwo Znak 2024.

| współpraca reklamowa z Wydawcą |

Na Instagramie obserwuję nie tylko konta związane z książkami – pisarzy, wydawców czy blogerów. Lubię oglądać śmieszne filmiki, z których autorzy z przymrużeniem oka pokazują naszą codzienność. To ważne, przynajmniej dla mnie, by polskie przywary i stereotypy prezentować ze smakiem, nikogo nie obrażając. Do takich kont należy profil Mateusza Glena, a właściwie Tej Jednej Ciotki.

Ta Jedna Ciotka mieszka w Gdyni razem z Beatą – czy łączą je więzy krwi, czy przyjaźń – nie wiadomo. Ciotka jest wdową, a do grona jej najbliższych, oprócz Beaty, należą: Teresa, Gośka, Kubuś i piesek Pimpirimpi. Od lat nie pała sympatią (zresztą z wzajemnością) do sąsiadki Maślakowej. Ciotka jest idealna – jak przystało na Królową Ludzkich Serc – co daje jej prawo do oceniania świata i innych. I pouczania Beaty, w końcu ciotka wiecznie żyć nie będzie.

Tym razem jednak ciotka nie dyskutuje na temat tego, co tu i teraz. W kościele, na cmentarzu, w domu, w sklepie, na podwórku. Tym razem ciotka jedzie do sanatorium. Choć ona by pewnie powiedziała senatorium 😉 Wraz z turnusem zaczyna się przygoda…

„Boże, Beata” to – jak głosi hasło na barwnej i w pełni oddającej charakter bohaterki okładce – powieść komediowa. Narracja i dialogi utrzymane są w stylu wypowiedzi cioteczki w filmikach. Czytając, słyszałam dobrze znany mi głos, intonację i naturalne dla cioci językowe wpadki. Warto dodać, że choć akcenty komediowe dominują, jak przystało na ciocię, mamy też w książkach nutę kryminału. Ciocia bowiem prowadzi własne śledztwo dotyczące handlu preparatami na odchudzanie. Mateusz Glen porusza ważny wątek dotyczący suplementacji z niesprawdzonych źródeł. Pokazuje, do czego może prowadzić leczenie nie pod okiem lekarza i specjalistów, a koleżanek z turnusu.

„Boże, Beata!” nie tylko rozśmiesza do łez. Ogromnie też wzrusza. Scena, w której ciocia opowiada o swojej miłości do męża, wraca do dnia jego śmierci sprawiła, że w moim gardle pojawiła się ogromna gula. A w sercu refleksja. Uświadomiłam sobie, że pod płaszczykiem powieści komediowej kryje się powieść o życiu. Powieść obyczajowa. O blaskach i cieniach tego życia. O relacjach, o tęsknocie i o pustce, która pojawia się po latach wspólnego związku po odejściu małżonka. Pustce, której nic i nikt nie jest w stanie wypełnić. I o obrączce, która jest noszona aż do śmierci.

W swojej książce Mateusz Glen udowadnia, że jest nie tylko doskonałym obserwatorem rzeczywistości i głosem ciotki trafnie komentuje społeczne przywary. Mateusz jest też, a może przede wszystkim, człowiekiem rodzinnym i pełnym wrażliwości. Dziękuję Ci za to!

Was serdecznie zapraszam do lektury i obejrzenia filmików z cioteczką. Jest niedziela, więc pewnie ciocia wróciła z kościoła i szykuje obiad, narzekając na opieszałość Beaty. Widzimy się przy stole nakrytym serwetkami z koronek? Do zobaczenia!

„Boże, Beata!” Mateusza Glena – kto powinien sięgnąć po tę książkę?

Fani filmów z cioteczką

Osoby zastanawiające się, kim dla ciotki jest Beata

Obserwatorzy kont w mediach społecznościowych, które są prowadzone z przymrużeniem oka

Czytelnicy szukający lekkiej i jednocześnie wzruszającej lektury na wakacyjny dzień

Wywiad z Gosią Nealon – autorką powieści „Kochając wroga. Tajemnice łączniczki”

„Kochając wroga. Tajemnice łączniczki” to romans z historią w tle, którego akcja w większości rozgrywa się podczas II wojny światowej. Warszawa 1944 roku szykuje się do walki. Główna bohaterka Wanda, łączniczka, toczy wewnętrzną walkę. Chce pomścić śmierć ojca, którego na jej oczach zastrzelili nazistowscy żołnierze. Doskonale pamięta twarz tego, który pociągnął za spust. Nie wie, że oficer ma brata bliźniaka. Jeszcze wtedy nie wie, że go pokocha, a ich romans zgaszą płomienie powstańczej Warszawy… Czy uczucie odrodzi się wraz z miastem? Czy mur zbudowany przed niedomówienia, zostanie zburzony? Tego dowiecie się podczas lektury. Dziś pozwólcie, że przedstawię Wam Autorkę – Gosię Nealon. Polkę w wielkim amerykańskim mieście.

Recenzja powieści „Kochając wroga” – kliknij i przeczytaj

„Kochając wroga. Tajemnice łączniczki” – Gosia Nealon

Z ziemi polskiej za wielką wodę – co skłoniło Panią do przeprowadzki?

Przyjechałam tutaj kilka dni po obronie magisterskiej, bo moja siostra już tutaj mieszkała. Planowałam pozostać tylko rok, ale szybko poznałam mojego obecnego męża i zostałam tutaj na stałe.

Dla wielu amerykański sen. Dla Pani rzeczywistość. Jak zaczęła się Pani kariera pisarska w USA?

Najpierw zaczęłam od gruntownej nauki języka angielskiego. Od 2012 roku zaczęłam brać udział w warsztatach pisarskich, gdzie szlifowałam swoje umiejętności. Na początku 2020 roku zaczęłam pisać swoją debiutancka powieść (Kochając wroga). Wcześniej jednak przygotowywałam się do pisania tej książki naprawdę długo. Również w 2020 roku moje opowiadanie zajęło 4. miejsce w konkursie Writer’s Digest. Później szereg moich innych opowiadań ukazało się w różnych czasopismach amerykańskich.

Pani książki ściśle związane są z historią. Ma to źródło w rodzinnych wspomnieniach czy to misja krzewienia historii na emigracji?

Zarówno misja krzewienia historii na emigracji, jak też rodzinne wspomnienia, odegrały ogromną
rolę jeśli chodzi o moje pisanie.

2024 rok zaczęła Pani od debiutu na polskim rynku. Jakie to uczucie pokazać się w „rodzinnym domu”?

Kiedy dowiedziałam się, że moja książka ukaże się w Polsce, poczułam ogromną radość. Jest to bardzo ważne dla mnie i jak narazie wspaniałe doświadczenie.

„Kochając wroga” to historia miłości zakazanej, która wybuchła podczas II wojny światowej. Skąd pomysł, by skrzyżować drogi Polki i oficerów III Rzeszy?

Pomysł bardziej opiera się na skrzyżowaniu dróg Polki i amerykańskiego agenta. Jest to wyśniona przeze mnie historia. Pomysł powstał w mojej głowie spontanicznie.

Warszawa to najbliższe Pani sercu polskie miasto?

Najbliższy memu sercu jest Olsztyn, gdzie studiowałam przez 5 lat.

Czy możemy się spodziewać kolejnych polskich premier?

Mam ogromną nadzieję, że tak.

Nad czym teraz Pani pracuje?

Pracuję nad swoją czwartą książką, której akcja rozgrywa się również podczas wojny. Jeszcze niestety nie mogę zdradzić szczegółów.

Dziękuję za rozmowę!