„Sekret Agaty” – Urszula Jasik (patronat Mamy Dropsa)

Urszula Jaksik, Sekret Agaty, Wydawnictwo Szara Godzina 2025.

Patronat medialny Mamy Dropsa

tekst powstał w ramach współpracy reklamowej z Wydawcą.

2 października trafiła w ręce czytelników kolejna wspaniała, magiczna, emocjonalna i wartościowa powieść Urszuli Jaksik „Sekret Agaty”, którą mam zaszczyt objąć patronatem medialnym. 

Jest to powieść wielowątkowa, na plan pierwszy wysuwa się historia Agaty i Matyldy. Ciocia Agata jest kobietą wyjątkową, jej pasją były książki, ciekawość świata, podróże, nigdy nie wyszła za mąż i nie miała dzieci. To jest właśnie ten sekret tytułowy Agaty. Nie od razy wyjawiony. Los lubi nas zaskakiwać i podarował agacie malutką dziewczynkę Matyldę, dla której była wspaniałą opiekunką, przewodniczką życia, mentorką. Stworzyła Matyldzi ciepły, serdeczny, bezpieczny dom. Obie bohaterki połączyły wspaniałe relacje. Ciocia Agata starała się stworzyć dziecku optymalne warunki do wszechstronnego rozwoju, poświęcała dużo czasu na rozmowy, nigdy nie zbywała ani wyśmiewała. Była szczęśliwa z wyjątkowym i mądrym dzieckiem przy sobie. A dziewczynka czuła się kochana, rozumiana i w pełni akceptowana. Matyldę cechowała ciekawość świata, szczególnie urzekał ją magiczny, podwodny świat i wyprawy górskie. Uwielbiała się uczyć, kochała wiedzieć! Wyrosła na zdolną, ambitną, odważną i niezależną kobietę sukcesu, robiącą karierę w korporacji, rozwijającą swoje pasje, spełniającą marzenia. Ale do czasu…

Czas szybko płynie. Wspaniałe plany Agaty na emeryturę przekreśliła choroba. Przyśpieszyła proces starzenia. Nie od razu kobieta pogodziła się ze swoim losem. Za serce chwytają jej rozmowy ze sobą przed lustrem. Z czasem pogodzona z losem oswaja się z nieuchronnością śmierci. 

Jesteśmy malutką cząstką przyrody, jak drzewa i liście. Podlegamy jej prawom, czyli wszystko, co się urodziło, musi umrzeć. Ale zanim to się stanie, musimy spełnić swoje zadanie.

Przygotowuje się do odejścia, porządkuje swoje życie. Rzecz jasna na początku w tajemnicy przed Matyldą. Ale nie do końca się dało. Na szczęście sąsiedzi i znajomi z bloku tworzyli wspaniałą wspólnotę, niosąc sobie pomoc w potrzebie. Teraz to Matylda inspirowała ciotkę, by znalazła nowe pasje, by powrócić do normalnej codzienności. Na rozwijanie pasji nigdy nie jest za późno! Agata zainteresowała się roślinami, tworząc w mieszkaniu istną dżunglę. A zieleń to kolor nadziei. Bohaterka jest szczęśliwa, że udało się zainteresować botaniką Matyldę.

Jej problem polegał na tym, że nie zdążyła się do życia emerytki przygotować. To choroba sprawiła, że ze świata ludzi aktywnych, zapracowanych, z marzeniami i planami trafiła nagle do rzeczywistości zakazów i nakazów, ograniczeń i niemocy. Tak pewnie czuje się człowiek spętany kaftanem bezpieczeństwa. I jak tu nie myśleć, że choroba jest karą?

Wspomniałam, że pasja Matyldy były wyprawy górskie. Podczas jednej z nich w Ameryce doszło do wypadku, z którego cudem udało się jej wyjść. Przeżyła pod ziemią dzięki jakiejś roślinie. W niezbadanych czeluściach ziemi przeżyła coś jakby bycie na granicy dwóch światów, tajemnicze coś, wzmacniającą energię. Zmieniła diametralnie swoje zainteresowania i spojrzenie na życie. Świat roślin, fascynacja Agaty mocno się zakorzeniły w Matyldzie, naznaczyły ją, ratując życie.

Ciotka odeszła, nie wyjawiając swojej tajemnicy, swojego sekretu. Dla Matyldy było to ogromnym zaskoczeniem. Dzięki rozmowom z sąsiadami odkrywała ciocię na nowo. 

Wyjazd służbowy do Szkocji, fascynacja magicznym i tajemniczym krajem a zwłaszcza jego przyrodą, poznanie nowych ludzi a szczególnie Fergusa, który też przeżył to samo, co Matylda, uświadomiły bohaterce potrzebę zmiany. Czuła, że w jej życiu wydarzy się coś wyjątkowego. Nad jej życiem czuwał teraz anioł – ciocia Agata. Przypominała sobie przekazywane jej od dziecka drogowskazy życiowe, wskazówki, jak żyć:

– Pamiętaj, że praca musi ci dawać przyjemność, musi cię rozwijać. Jak poczujesz coś innego, uciekaj, bo cię uzależni i zniszczy. Pracoholizm jest nałogiem, który zabija.

Pracoholizm jest chorobą, która zabija! Pamiętaj, że życia nie da się odłożyć na później.

– Jesteś tak blisko, to naprawdę wielkie odkrycie, nie odkładaj tego. Rośliny są najważniejsze, to one nam pomogą, ocalą ludzkość. Rzuć wszystko inne, szkoda czasu. Popatrz, jak pięknie wyrosła, to dla ciebie.

Nic nie dzieje się bez przyczyny.

Masz tylko to, co da ci los i to, co z tym zrobisz. Rozumiesz? Dlatego każdy ma inne życie.

Niezapomniane i najpiękniejsze Boże Narodzenie z przyjaciółmi w pięknej Szkocji w domku nad oceanem, gdzie wszyscy czuli się jak w krainie szczęśliwości, bajkowe widoki, zwiedzanie malowniczej okolicy, długie rozmowy o życiu, o przyszłości skłoniły Matyldę do rozmyślań o swoim życiu. Przecież ona nie znała swoich korzeni. A to jest bardzo ważne, skąd pochodzimy i kim jesteśmy. Poznała historię rodzinną Fergusa. Pochodzili z dwóch różnych światów, wiele ich dzieliło, ale łączyło uczucie, porozumienie dusz. Myślała też nad zmianą pracy. Pragnęła poświęcić się pracy naukowej, badawczej nad nieznanymi  roślinami, ratującymi ludzkie życie. Rodzina, dzieci, niedzielne obiadki to nie jej bajka. Fergus z kolei potrzebował kobiety udomowionej. Jak połączyć pracę, realizację nowych, ambitnych wyzwań z miłością? Czy bohaterom uda się połączyć dwie różne wizje życia?

Gdy obierzesz dobrą drogę, wszechświat będzie ci sprzyjał.

A co z tytułowym sekretem Agaty? Jak jego ujawnienie wpłynie na życie Matyldy? Tego dowiecie się z lektury. Urszula Jaksik do końca trzyma czytelnika w napięciu, wzbudza ciekawość, stosując ciekawy zabieg kompozycyjny – wspomnienia mieszają się z teraźniejszością. Atutami  powieści są świetnie wykreowane postacie bohaterów i ich historie oraz pełen emocji, obrazowy, metaforyczny język w opisach przyrody.

Polecam Wam z całego serca tę wyjątkową powieść Urszuli Jaksik o miłości, o relacjach, o poszukiwaniu własnego miejsca w świecie, o pasjach, marzeniach, o samotności, żałobie, rodzinnej tajemnicy. Literacka podróż do magicznej Szkocji jest przyczynkiem do podróży w głąb siebie, skłania do wielu przemyśleń i refleksji nad życiem, nad wyborami i decyzjami życiowymi. Trudno się oderwać od lektury, ale nie sposób przeczytać ją przez weekend. Trzeba się zatrzymać. 

Tak bardzo chciałabym, żeby ta powieść trafiła także do młodych czytelników, by pokazać im, jak powinni żyć, jaką drogą podążać, żeby w pełni żyć. Na koniec zacytuję rekomendację Autorki z wywiadu:

Oczywiście marzy mi się, by Matylda zainspirowała czytelniczki, by uwierzyły, ze mają duży wpływ na swoje życie. Dzisiejszy świat daje wiele możliwości, ale to wymaga odwagi, wiary w siebie i wytrwałości, pracowitości. Każdy z nas jest odpowiedzialny za swoje życie. Los czasami wywraca nam je do góry nogami, nie mamy na to wpływu, ale zawsze można zacząć od nowa, inaczej, po swojemu.

https://szaragodzina.pl/aktualnosci/360-,,sekret-agaty-rozmowa-z-urszul%C4%85-jaksik.html

Z całego serca dziękuję za zaufanie i powierzenie mi patronatu nad powieścią. To dla mnie zaszczyt i radość. Mam kilka powieści Autorki na czytniku. Będzie to idealna lektura na długie, jesienne wieczory.

„Pewnego razu w Wolnym Mieście” – trylogia Marleny Wittstock

pewnego-razu-w-wolnym-miescie - dropsksiazkowy.pl

Marlena Wittstock „Miasto miłości”, „Miasto wojny”, „Miasto popiołów” Wydawnictwo Szara Godzina 2025.

Patronat medialny Dropsa Książkowego – współpraca reklamowa

Dziś chcę Wam przedstawić trylogię, którą w ramach współpracy reklamowej z wydawnictwo szara godzina objęłam patronatem medialnym. Bez dłuższych wstępów – zapraszam do Gdańska. 

„Miasto miłości”, „Miasto wojny”, „Miasto popiołów”. Tych powieści nie da się zrecenzować oddzielnie. Tych powieści nie da się czytać oddzielnie. Choć to trylogia, książki tworzą nierozerwalną całość. Ich premiera odbyła się jednego dnia. To nie jest przypadek. To jedna historia. Musi być czytana w odpowiedniej kolejności – tak, jak wymieniłam. Tom za tomem. To lektura nieodkładalna. Historia bohaterów jest nieodkładalna. To bicie dwóch serc w jednym rytmie brutalnie rozdzielonych przez los. Wojnę. Innych ludzi. Pewnego razu w Wolnym Mieście Gdański spotkali się Rita i Janek. W 1929 roku rozpoczęła się wzruszająca historia ich wielkiej miłości. Czy spełnionej miłości?

Tak wiele chciałabym Wam napisać o tej relacji, ale nie mogę. Nie chcę odbierać przyjemności i niecierpliwości czytania, której jako patronka Wam życzę. Jedno zdradzę – że w tej relacji są trzy osoby. Rita i Janek. I Aniela. Kuzynka i jednocześnie najlepsza przyjaciółka Rity. Pacjentka ojca Janka. Resztę doczytacie. Myślicie, że się domyślicie? Nie, moi Drodzy. W tej historii nic nie jest przewidywalne. Bo w miłości i życiu niczego z góry nie można przewidzieć. A to są książki o życiu. Inspirowane życiem, prawdziwą historią, o czym piszę poniżej. 

I jeszcze jedno Wam zdradzę. Dawno żaden literacki mężczyzna nie denerwował mnie tak jak Janek. Przepraszam, że tak wprost, ale co poradzę. Gdy przy okazji obejmowania powieści patronatem, czytałam egzemplarze w wersji.PDF, na bieżąco raczyłam Męża nowinkami z życia Rity, Anieli i Janka. Wolałam to, niż wyrzucić czytnik przez okno samochodu. Tak, miałam takie myśli. Tak, uważam, że Janek w pierwszym tomie się nie popisał (to niezwykle delikatne stwierdzenie), a to, co robił w kolejnych, nie sprawiło, że zapomniałam. I nie, nie ma znaczenia, że to były inne czasy. Nie Może i łatwo mi mówić, ale zdania nie zmienię. 

Tak jak w życiu, i w książkach bohaterowie ponoszą konsekwencje swoich decyzji i czynów. A czasem i decyzji innych ludzi, od których są zależni.Czasem noszą je niczym krzyże. Czasem starają się zaakceptować nową rzeczywistość i żyć według nowych zasad. Czasem uciekają – dosłownie i przenośni, cofając się w sobie. Zamykając na świat i ludzi. O tych wszystkich „czasem” przeczytacie w trylogii „Pewnego razu w Wolnym Mieście”. 

Nie mogę uwierzyć, że to debiut. Marlena Wittstock maluje ludzkie portrety. Maluje, sięgając po różne odcienie kolorów. Jest miejsce na ciepłe, pastelowe barwy oraz na szarość, ciemne akcenty. Ogromnie wzrusza i porusza. I do tego narracja! Historię poznajemy z perspektywy Rity i Janka. Są pierwszoosobowymi narratorami, dzięki temu poznajemy dwa punkty widzenia. I nie, Janek nie przekonał mnie do siebie dzięki temu. 

Zostawmy już go w spokoju. Ocenicie sami tę postać. Przejdźmy do kolejnej… 

Bohaterem powieści jest także Gdańsk lat 1929-1950. Ścieżki odzyskanej wolności. Drogi wytyczone przez wojnę. Ślady, które zostawiała nowa władza. Wolne Miasto Gdańsk przed wojną było synonimem rozwoju i wolności właśnie. W trakcie i po II wojnie światowej stało się symbolem prześladowań, upokorzenia, obdzierania z człowieczeństwa. Miejscem wyborów. Miastem, w którym szwagier stawał przeciwko szwagrowi. Podziały nie ominęły bohaterów powieści. Rita była w połowie Polką, w połowie Niemką. Jej siostra wyszła za Niemca… Marlena Wittstock pokazuje dramaty i tragedie, jakie rozgrywały się w mieszanych rodzinach. W trakcie i po wojnie. Bo choć walki ustały, front zaznaczył nieodwracalne podziały… 

„Pewnego razu w wolny Mieście” to nie tylko opowieść o miłości fikcyjnych bohaterów. To sposób Autorki na pogodzenie się z tajemniczą przeszłością jej rodziny, a zwłaszcza przeszłością babci. To próba odnalezienia spokoju. To most między przeszłością a teraźniejszością. To pytania i próba odpowiedzi. To poszukiwania prawdy, które tkają niewidzialną więź z przodkami. 

Zapraszam Was do tych poszukiwań. Do szukania odpowiedzi na pytania o definicję miłości i przyjaźni. Lojalności i wierności. Zdrady i zemsty. Do stanięcia oko w oko z dramatycznymi wyborami. To, że Janek mnie tak denerwował, nie sprawiło, że książki mi się nie podobały. Wręcz przeciwnie – tak wykreowany bohater wzbudził we mnie wiele emocji. Jego historia wzbudzała we mnie wiele emocji. Takich samych życzę Wam podczas lektury.